Wilgoć i biologia — ściana oddycha w jedną stronę

„A grzyb? A kornik? A woda z ulicy?" — trzy pytania, trzy różne mechanizmy. Wszystkie mają jednoznaczne rozwiązania w konstrukcji ONEWALL.

Dyfuzja pary — dlaczego ściana oddycha

Ściana ONEWALL jest zaprojektowana higrotermicznie tak, żeby para wodna z wnętrza mogła przenikać na zewnątrz, ale woda z zewnątrz nie miała drogi powrotnej. Membrana paroizolacyjna po wewnętrznej stronie ma sd = 5 m (bariera), membrana wiatroszczelna zewnętrzna ma sd = 0,1 m (przepuszczalna).

Efekt: STEICOflex buforuje przejściową wilgoć (np. po prysznicu), oddaje ją stopniowo na zewnątrz. Kondensacja w warstwie izolacji jest wykluczona geometrycznie — punkt rosy leży poza konstrukcją nośną.

Grzyb, pleśń, kornik, termity

Grzyb i pleśń rozwijają się przy wilgotności drewna >20% utrzymującej się tygodniami. KVH ma wilgotność 12±2% i jest chronione przed zawilgoceniem przez membrany — warunki dla grzyba są konstrukcyjnie wykluczone.

Kornik atakuje drewno korowane, świeże, wilgotne. KVH jest suszone komorowo w 60°C — w tej temperaturze wszystkie larwy giną. Kornik w KVH jest fizycznie niemożliwy.

Termity w Europie środkowej i północnej nie występują. W Europie południowej (Włochy, Hiszpania) stosuje się fizyczne bariery i chemiczne impregnaty — norma budowlana.

Zobacz też